Αναλυτικές οδηγίες για την προστασία του οπωρώνα και πρακτικές συμβουλές για την αποφυγή/αντιμετώπιση της ασθένειας

Ο πληθυσμός του βακτηρίου που επιβιώνει πάνω στα φυτά της ακτινιδιάς χωρίς να προκαλεί μακροσκοπικά ορατά συμπτώματα και η βακτηριακή εξίδρωση (έκκριμα) που σχηματίζεται πάνω στους προσβεβλημένους ιστούς, μπορεί να αποτελέσουν πηγές μολύσματος, από τις οποίες το παθογόνο του βακτηριακού έλκους να διασπαρεί σε σχετικά μικρές αποστάσεις (εντός ενός οπωρώνα ή μεταξύ γειτονικών οπωρώνων).

Επιπλέον, μολυσμένο φυτικό υλικό (κυρίως πολλαπλασιαστικό υλικό), που διακινείται αποτελεί πηγή μολύσματος τις περισσότερες φορές για τη διασπορά του παθογόνου σε μεγαλύτερες αποστάσεις (μεταξύ μακρινών περιοχών ή μεταξύ χωρών).

Ακτινιδιά: Ακτινιδιά: Ο «εχθρός» βαμβακάδα – Πώς να τον αντιμετωπίσετε

Το βακτήριο μεταφέρεται με τον αέρα, τη βροχή, διάφορα ζώα, τον άνθρωπο ή τα μολυσμένα καλλιεργητικά εργαλεία (π.χ. κλαδέματος). Θεωρείται ότι το βακτήριο διαχειμάζει σε προσβεβλημένους ιστούς, και οι μολύνσεις ευνοούνται κατά κύριο λόγο την άνοιξη και το φθινόπωρο, όταν επικρατούν θερμοκρασίες 10-20ο C για πάνω από 10 μέρες. Σε θερμοκρασίες άνω των 25ο C δεν παράγεται βακτηριακή εξίδρωση και δεν ευνοούνται οι μολύνσεις.

Στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι η παρουσία του παθογόνου έχει διαπιστωθεί και σε κόκκους γύρης από ασθενή φυτά, αλλά ο ρόλος της γύρης για τη μόλυνση των φυτών ακτινιδιάς δεν έχει διευκρινιστεί.

Κύρια συμπτώματα

Τα κύρια συμπτώματα που προκαλεί το βακτήριο είναι:

  • Μικρά σταγονίδια γαλακτόχρωμου υγρού κατά τη διάρκεια του χειμώνα στην επιφάνεια του κορμού, καθώς και των κύριων και δευτερευόντων κλάδων.
  • Μεταχρωματισμό του φλοιού στα σημεία απ’ όπου βγαίνει το υγρό.
  • Τα παραπάνω συμπτώματα είναι πιο εμφανή αργά το χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης με τη διακοπή του ληθαργου των φυτών.

Σε σοβαρά προσβεβλημένους κύριους κλάδους, οι οφθαλμοί δεν εκπτύσσονται ή αν εκπτυχθούν, οι νεαροί βλαστοί σύντομα παρουσιάζουν μάρανση και ξηραίνονται.

Κάποιες φορές παρατηρείται ανάπτυξη πολλών ζωηρών βλαστών (λαίμαργων) προερχόμενων από οφθαλμούς που βρίσκονται σε υγιή τμήματα του κορμού κοντά στο λαιμό του φυτού.

Την άνοιξη και συνήθως από την άνθηση και μετά, τα…